Τρίτη, 12 Απριλίου 2011


ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟ


ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=========

Εκφράζουμε ιδιαίτερη χαρά, επειδή ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος αποκηρύττει δημόσια - με πειστικά επιχειρήματα - την πρόθεση των άθεων κυβερνώντων να καταστήσουν υποχρεωτικό το δόσιμο των οργάνων ενός εγκεφαλικά νεκρού για μεταμοσχεύσεις.

Και ενώ οι θέσεις του για το συγκεκριμένο θέμα βρίσκουν σύμφωνους - όπως αντιλαμβάνομαι - σχεδόν όλους, θα τον παρακαλέσουμε θερμά να πάρει δημόσια θέση και για το θέμα των μεταμοσχεύσεων που γίνονται με συναίνεση.

Βεβαίως στο σημερινό άρθρο του ο Σεβασμιότατος Μεσογαίας καθιστά σαφές ότι εξακολουθεί να πιστεύει ότι... οι μεταμοσχεύσεις πρέπει να συνεχιστούν και ότι συνιστούν πράξη αυτοθυσίας.

Εκείνο που προβληματίζει πολλούς μη επαίοντες (όπως ο γράφων), είναι οι συγκλονιστικές περιπτώσεις ασθενών που θεωρήθηκαν εγκεφαλικά νεκροί και εντούτοις τελικά επέζησαν και ζουν μια φυσιολογική ζωή.

Η έννοια του εγκεφαλικού θανάτου δεν είναι κατανοητή στους μη ειδικούς αλλά - από ότι φαίνεται - ούτε ο ιατρικός κόσμος έχει αποκρυσταλλώσει οριστική άποψη για το θέμα.

Ως εκ τούτου θέλουμε να παρακαλέσουμε θερμά το Σεβασμιότατο να βοηθήσει όλους εμάς, που δεν κατανοούμε καθόλου τα ιατρικά θέματα, να αντιληφθούμε για ποιο λόγο ο ίδιος - όπως και ο κ. Μπαλογιάννης, η ευσέβεια και η επιστημονική κατάρτιση του οποίου δεν τίθενται εν αμφιβόλω -, εξακολουθoούν να υποστηρίζουν τις μεταμοσχεύσεις, που πραγματοποιούνται με συναίνεση, και μετά τα συγκλονιστικά δημοσιεύματα που αναφέρονται σε ασθενείς που θεωρήθηκαν εγκεφαλικά νεκροί και όμως επέζησαν.

Παραθέτουμε στη συνέχεια το άρθρο που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.
*****
ΕΙΚΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΗΘΙΚΗ ΒΑΣΗ
Του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Μεσογαίας κ. Νικόλαου
================
Oι μεταμοσχεύσεις αποτελούν μοναδικό επίτευγμα της σύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας. Χάρις σε αυτές, σήμερα περισσότεροι από ένα εκατομμύριο συνάνθρωποί μας, άλλως καταδικασμένοι σε θάνατο, ζουν μια μακράς διάρκειας και υψηλής ποιότητας ζωή, που μάλιστα τη δανείζονται από άλλους.
Οργανα που δεν μπορούν να συντηρήσουν στη ζωή κάποιους, μπορούν να δώσουν ζωή σε τρίτους. Αρκεί να βρεθεί ο δωρητής.
Η επιτυχία τους πλέον στηρίζεται όχι τόσο στη χειρουργική τεχνική όσο στην ύπαρξη μοσχευμάτων. Δυστυχώς το έλλειμμα αυτών των τελευταίων είναι συχνά πιεστικό και το τίμημά του καθοριστικό για το αν κάποιοι θα συνεχίσουν να ζουν ή όχι.

Ως τώρα οι μεταμοσχεύσεις στηρίχτηκαν στην ιδέα της δωρεάς οργάνων.
Αυτή παρουσιάστηκε ως πράξη ύψιστης εθελοντικής προσφοράς και συναλληλίας. Και πράγματι έτσι είναι. Επειδή όμως είτε η συναλληλία μας είναι περιορισμένη είτε άλλες αδυναμίες του συστήματος και της ζωής μας είναι αυξημένες, η χώρα μας είναι πολύ φτωχή σε δωρητές και συνεπώς σε δότες.

Αυτός είναι ο λόγος που κάποιοι, προφανώς μη σχετικοί με τις λεπτομέρειες των μεταμοσχεύσεων, σκέφτηκαν να επινοήσουν μια συναίνεση που εικάζεται, μεταμορφώνοντας την αγάπη σε χρησιμοθηρία και τον δωρητή σε δεξαμενή οργάνων.

Εξ ορισμού, συναίνεση είναι κάτι που εκφράζεται και όχι κάτι που εικάζεται, μάλιστα από τρίτους. Πώς να το κάνουμε; Είναι άλλο πράγμα το «δίνω κάτι δικό μου» και άλλο το «μου παίρνουν αυτό που μου ανήκει».
Είναι άλλο πράγμα οι μεταμοσχεύσεις να στηρίζονται σε αισθήματα δωρεάς και σεβασμού και άλλο σε μικρονοϊκά νομοθετικά τεχνάσματα αρπακτικής λογικής. Αυτά, μαζί με τα τελευταία ψήγματα ανθρωπιάς και ιδεολογίας, θα αποτελειώσουν και τις μεταμοσχεύσεις στον τόπο μας.
Οπου δοκιμάστηκε η εικαζόμενη συναίνεση δεν μπόρεσε να λύσει το πρόβλημα των μοσχευμάτων.
Αντίθετα, η αύξηση της καχυποψίας του κόσμου και η δυσφήμηση των μεταμοσχεύσεων προκάλεσαν πολύ μεγαλύτερη ζημιά απ΄ όση ωφέλεια φαντάστηκαν οι επινοητές της.
Αν οι γιατροί τολμήσουν να εικάσουν τη συναίνεση του νεκρού, τότε θα διαπιστώσουν την έντονη αντίδραση των συγγενών. Καμία εικαζόμενη συναίνεση δεν μπορεί να καταργήσει την υπεύθυνη συγγενική συγκατάθεση.
Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων, που εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια υπεύθυνα διαχειρίζεται το όλο θέμα, κατ’ επανάληψη και με εναλλασσόμενους εκπροσώπους του μεταμοσχευτικού κόσμου, του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, των εντατικολόγων, του Συνδέσμου Νοσηλευτών Ελλάδας, των συλλόγων μεταμοσχευθέντων, αλλά και το σύνολο των άμεσα εμπλεκομένων στις μεταμοσχεύσεις, εκφράζει την κάθετη αντίθεσή του στις κατά καιρούς προσπάθειες νομοθέτησης της «εικαζόμενης συναίνεσης».

Η «εικαζόμενη συναίνεση» δεν έχει ηθική βάση, δεν έχει λογικό έρεισμα, δεν έχει πρακτικό αποτέλεσμα. Εχει όμως τη δυνατότητα να οδηγήσει τις μεταμοσχεύσεις σε βέβαιη κοινωνική απαξίωση και σε παντελή αποτυχία.
Είναι λογικό να διερωτάται κανείς τι θα συμβεί με τα κηρύγματα και τις εκστρατείες περί της δωρεάς οργάνων ως «ύψιστης πράξης αλληλεγγύης». Ο Εθνικός Οργανισμός θα συνεχίσει να πορεύεται αυτοδιαψευδόμενος;
Η Εκκλησία θα επιμένει να συμμετέχει αυτοαναιρούμενη; Ο κόσμος θα αποφασίσει να εμπιστεύεται εμπαιζόμενος;
Συναίνεση που εικάζεται δεν είναι συναίνεση.
http://panayiotistelevantos.blogspot.com/
ΠΗΓΗ:
Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου