Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

IRON MAIDEN: Διαφημιστές του Σατανισμού ή παρεξηγημένοι καλλιτέχνες;



IRON MAIDEN: Διαφημιστές του Σατανισμού ή παρεξηγημένοι καλλιτέχνες;
*********************************************************************
Οι Iron Maiden θεωρούνται ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της μουσικής heavy metal, με ευρεία απήχηση και στους νέους της Ελλάδας, ώστε πολλοί να μιλούν για Maidenmania και για θεούς του heavy metal. Πρόκειται για το ίδιο εκείνο συγκρότημα, του οποίου η συναυλία είχε απαγορευθεί στη Χιλή, λόγω της παρέμβασης της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που τους θεώρησε ως διαφημιστές του σατανισμού (23/7/1992). Πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί θεωρούν..."διαφημιστές του σατανισμού" τους Iron Maiden - όπως και πολλά παρόμοια μουσικά σχήματα. Ας δούμε όμως αν ο όρος ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ή αν είναι μια «στενόμυαλη επίθεση από προκατειλημμένους ανθρώπους», όπως πιστεύουν πολλοί οπαδοί του συγκροτήματος.
ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΣΑΔΙΣΜΟΣ

Κατ' αρχήν παρατηρεί κανείς ότι το συγκρότημα προβάλλει το φρικιαστικό, το διεστραμμένο και το άσχημο και προβάλλεται μέσω αυτού. Το όνομα Iron Maiden, δηλαδή σιδηρά παρθένος, αναφέρεται σε μεσαιωνική συσκευή βασανιστηρίων, μια σιδερένια, όρθια σαρκοφάγο με καρφιά στο εσωτερικό μέρος της πόρτας. "Έκλειναν το θύμα μέσα και έκλειναν σιγά σιγά, με ειδικό στρόφαλο, την πόρτα, οπότε τα μικρότερα καρφιά βυθίζονταν πρώτα στο σώμα. αλλά χτυπούσαν σε σημεία που πονάνε πάρα πολύ χωρίς όμως να επιφέρουν το θάνατο, όπως τα μάτια. Όσο έκλεινε η πόρτα, τα πιο κοντά καρφιά μπήγονταν στην καρδιά, στα γεννητικά όργανα και τον εγκέφαλο, και το θύμα πέθαινε, μετά από πολλή ώρα φριχτών πόνων. στην κάτω πλευρά της πόρτας υπήρχε ένα αυλάκι για να τρέχει το αίμα που χυνόταν». Το εν λόγω συγκρότημα όχι μόνο επέλεξε για τίτλο του το όνομα αυτής της συσκευής, αλλά την εξυμνεί σε ομώνυμο τραγούδι του ως εξής:
«Δε θα 'ρθεις στο δωμάτιό μου;
Θέλω μόνο να δω το αίμα σου,θέλω
να στέκομαι και να κοιτάζω.
Δες το αίμα να χύνεται
καθώς πέφτει στο πάτωμα.
Η σιδηρά παρθένος είναι ανίκητη,
δεν μπορεί να ανακαλυφθεί πουθενά.
Όπου και να 'σαι θα σε πιάσει.
δες το αίμα να χύνεται πάνω από το κεφάλι μου.
Η σιδηρά παρθένος σε θέλει νεκρό».
Εδώ έχουμε επιπλέον την προβολή δολοφονικών επιθυμιών σε ένα άψυχο αντικείμενο. Καμία συσκευή, όσο φρικτή και να είναι, δεν μπορεί να θέλει οτιδήποτε γιατί δεν έχει λογική ψυχή και βούληση. Άρα θα πρέπει να αναζητήσουμε αυτόν που επιθυμεί βασανιστήρια και θανάτους στον δημιουργό του εν λόγω τραγουδιού. Αυτός ο σαδισμός μεταδίδεται και γίνεται βίωμα στον ακροατή, χάρη στη ρυθμική μουσική, που εντυπώνεται στην ψυχή, και στο θαυμασμό για το συγκρότημα. Ο σαδισμός, όπως και όλες οι διαστροφές, έχει ως εμπνευστή του το διάβολο.
Εκτός από το όνομα που λέει πολλά, το συγκρότημα διαθέτει ειδική μασκώτ, ένα σάπιο πτώμα ονόματι Eddie (χαιδευτικό του Edward) που πρωταγωνιστεί στα εξώφυλλα των δίσκων ως σχέδιο και στις συναυλίες τους ως μηχανική κινούμενη κούκλα, η οποία σε ύψος μπορεί να φτάσει και τα έξι μέτρα. Στο εξώφυλλο του πρώτου τους δίσκου o Eddie αποκεφαλίζει τη Μάργκαρετ Θάτσερ, διεκδικώντας τη συμπάθεια όσων εναντιώνονταν στην πολιτική της. Σε άλλο εξώφυλλο βγαίνει ως νεκραναστημένος μέσα από τον τάφο του συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας H.P.Lovecraft, ενώ στην ταφόπλακα διακρίνονται λόγια από το βιβλίο μαγείας "Νεκρονομικόν", (μερικοί ισχυρίζονται ότι είναι έργο του Lovecraft), με την υπογραφή του συγγραφέα: "Δεν υπάρχει νεκρός που να μπορεί να είναι αιώνια πεθαμένος, και σε κάποιους παράξενους αιώνες, ακόμα κι ο ίδιος ο θάνατος μπορεί να πεθάνει".
Σε άλλο εξώφυλλο, η "μασκώτ" με το χαιδευτικό όνομα καλεί με σαδιστικό γέλιο τους γονείς να "φέρουν την κόρη τους στο σφαγέα" καθώς κρατά το δρεπάνι του χάρου, ενώ τελευταία έχει γίνει ήρωας ηλεκτρονικού παιχνιδιού. Με τον Eddie, το δαιμονικά και αφύσικα άσχημο και φρικιαστικό γίνεται αποδεκτό αφού συνδέεται με τη ζωηρή μουσική, που ξεσηκώνει το νευρικό σύστημα (ο τραγουδιστής μάλιστα συνδέει τον Eddie με το ροκ εντ ρόλ, βλ. παρακάτω). Το σάπιο σαδιστικό πτώμα γίνεται μια φιλική φιγούρα. Έχουμε λοιπόν μια αντιστροφή της φυσικής τάξης: επιθυμητό δεν είναι πια το ωραίο, αλλά το φρικτό και το αποτρόπαιο. Το συγκρότημα αυξάνει τη δόση του τρόμου όσον αφορά τον Eddie, καθώς σταδιακά οι οπαδοί εθίζονται: Για το εξώφυλλο του άλμπουμ "fear of the dark», προσελήφθησαν 4 καλλιτέχνες να σχεδιάσουν μια καινούργια βερσιόν (παραλλαγή) του τέρατος-μασκώτ. "Μας κόστισε μια περιουσία, αλλά ο τύπος που τελικά διαλέξαμε μας έβγαλε κάτι εντελώς αποτρόπαιο", λέει ο τραγουδιστής. Ώστε η πρόκληση φρίκης και τρόμου είναι πολιτική του συγκροτήματος. Το ομώνυμο τραγούδι του συγκεκριμένου δίσκου παίζει ακριβώς με αυτά τα συναισθήματα:
"Aγχώνομαι λίγο όταν σκοτεινιάζειΦόβος του σκοταδιού, φόβος του σκοταδιού, Φοβάμαι συνεχώς ότι κάτι είναι πάντα κοντά μου Έχω μια φοβία ότι κάτι βρίσκεται πάντα εκεί. .έχεις νιώσει το δέρμα του σβέρκου σου να ανατριχιάζει,
όταν ψάχνεις για το φως; .το άγνωστο βασανίζει το μυαλό σου,
και καθώς ταχύνεις το βήμα σου δυσκολεύεσαι να ξανακοιτάξεις πίσω σου
επειδή είσαι σίγουρος ότι κάποιος είναι εκεί".
Εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι τέτοια λόγια είναι επικίνδυνα για την ψυχική υγεία, ιδιαίτερα όταν εκφέρονται σε πρώτο πρόσωπο οπότε ο ακροατής ταυτίζεται με το περιεχόμενο. Επιπλέον το συναίσθημα που περιγράφεται εδώ, είναι η ανησυχία και η ταραχή που προκαλεί η απομάκρυνση από το Θεό και ο εναγκαλισμός του νοητού σκότους. Η αγάπη διώχνει έξω το φόβο. Όπου υπάρχει φόβος, και μάλιστα παθολογικός, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την απουσία της.
IRON MAIDEN ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Στο τραγούδι "Running free" ένας δεκαεξάχρονος με ένα φορτηγάκι «πατάει γκάζι και τρέχει ελεύθερος», αφού έχει «περάσει τη νύχτα σε μια φυλακή του Λος ΄Αντζελες» και «όλα τα παιδιά τον κυνηγούν», με την προοπτική «έτσι να γίνεται στο εξής». Άλλο παράδειγμα προς μίμηση είναι ένας αιχμάλωτος, που λέει:
«.είμαι άγριο θηρίο, κάνω ό,τι θέλω, όπως μου αρέσει.
Δεν είμαι αιχμάλωτος, είμαι ελεύθερος άνθρωπος.
Θα κάνεις καλά να με σβήσεις από τη μαύρη λίστα σου
γιατί θα σε μαγέψω».
Οι IRON MAIDEN μιλούν και για την απώλεια της "σεξουαλικής ελευθερίας στους νέους" (Metal Hammer 6/92) λόγω του AIDS:
"Ζούμε τις ζωές μας στον πυρετό,
σε έναν αποπνικτικό ιδρώτα φόβου
Ακούμε το μυστικό σας χτυποκάρδι,
μπορώ να ακούσω τις σιωπηλές σας κραυγές.
Θυμάμαι μια εποχή που το πάθος ήταν ελεύθερο.
που κάναμε χρήση, όχι κατάχρηση.
Στην κάψα της νύχτας φλεγόμενα κορμιά,
ζούμε σε πυρετό, ζω σε πυρετό.
Τώρα ζούμε σε ένα κόσμο αβεβαιότητας,
ο φόβος είναι το κλειδί σε ότι θες να γίνεις.
Τα παιδιά έχουν χάσει την ελευθερία τους,
και κανείς δεν νοιάζεται
μέχρι να πεθάνει κάποιος διάσημος".(Fear is the key).
ΓΟΝΕΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
Στο τραγούδι "Η πτήση του Ίκαρου" (flight of Icarus) η ιστορία του μυθικού Ίκαρου με τα κέρινα φτερά, που παράκουσε τη συμβουλή του πατέρα του και πέταξε κοντά στον ήλιο με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα φτερά του και να γκρεμιστεί στη γη, διαστρέφεται κυριολεκτικά. Εδώ ο πατέρας συμβουλεύει λάθος το παιδί του επίτηδες, ώστε αυτό να σκοτωθεί και να τιμωρηθεί για την αλαζονεία του! Όπως λέει το συγκρότημα, το τραγούδι αναφέρεται «στην καταπίεση των παιδιών από τους γονείς τους». Τι αποτέλεσμα να έχουν τέτοιοι στίχοι σε οικογένειες, όπου οι σχέσεις γονέων και παιδιών είναι ήδη τεταμένες;
ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΥ
Ένας από τους πολύ επιτυχημένους δίσκους των Iron Maiden, το Powerslave (σκλάβος της δύναμης) αναφέρεται στη θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου, που λόγω κάποιων επιφανειακών ομοιοτήτων με τον Χριστιανισμό είναι πολύ αγαπητή στους αποκρυφιστικούς κύκλους της «Νέας Εποχής». Το ομώνυμο τραγούδι λέει μεταξύ άλλων:
«Πέφτω στην άβυσσο, το μάτι του Ώρου (ο θεός-γεράκι) μέσα στα μάτια της νύχτας, με βλέπει να φεύγω. Το μάτι της γάτας που λάμπει μέσα στο ναό είναι πράσινο Είσελθε στον Όσιρι που αναστήθηκε, που αναστήθηκε ξανά. Πές μου γιατί να είμαι σκλάβος της δύναμης Δεν θέλω να πεθάνω, είμαι θεός, θέλω να ζήσω Όταν ο ζωοδότης πεθαίνει, όλα πεθαίνουν Και στην τελευταία μου ώρα είμαι σκλάβος της δύναμης του θανάτου. .Φέρτε μου το αίμα και το κόκκινο κρασί για το διάδοχό μου γιατί είναι άνθρωπος και θεός, και θα πεθάνει κι αυτός.. .Ανοίξτε τις πύλες της κόλασής μου, θα χτυπήσω από τον τάφο.»
Στο τραγούδι The Apparition (το όραμα) υπάρχουν αναφορές στη μετενσάρκωση και άλλες διδασκαλίες της Νέας Εποχής:
«Πιστεύω ότι υπάρχουν μερικοί
που πρέπει να έχουν ξαναζήσει,
δε νομίζεις;
.Ζήσε τη ζωή σου με πάθος,
ΌΤΙ και να κάνεις, (σ.σ. καλό ή κακό) να το κάνεις καλά.
.Μπορείς να φτιάξεις τη δική σου τύχη,
να δημιουργήσεις το δικό σου πεπρωμένο.
Πιστεύω ότι έχεις τη δύναμη αν το θέλεις.,
είναι αλήθεια.»
Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ...
"Οι περισσότεροι από τους στίχους του συγκροτήματος κατατρέχονται από κολασμένες παραστάσεις (Purgatory-καθαρτήριο) και βρυκολακίστικα θέματα (Τρανσυλβανία, φάντασμα της όπερας). Εφτά στα δέκα τραγούδια τους, σε ένα και μόνο άλμπουμ, αναφέρονται σε θέματα θανάτου και συναφή. Η αλυσοδεμένη κολασμένη ψυχή που απεικονίζεται στο κάλυμμα του άλμπουμ. σε συνδυασμό με τους μηδενιστικούς στίχους, μας κάνει να αναρωτιόμαστε, αν αποτελεί αντανάκλαση της .ψυχικής κατάστασης των ερμηνευτών", παρατηρεί μεταφραστής των στίχων τους. Στα τραγούδια τους το κακό φαίνεται αρκετά γοητευτικό, σε βαθμό που να παρασύρει και να ελέγχει τη θέληση.
"Ξέρω πως θα με γρατζουνίσεις, θα με ακρωτηριάσεις και θα με τραυματίσεις,
ξέρεις πως είμαι ανήμπορος μπροστά στο υπνωτιστικό σου κάλεσμα.
φεύγω και κρύβομαι, είσαι πάντα στα όνειρά μου,
είσαι το φάντασμα της όπερας, είσαι ο διάβολος" (Phantom of the opera).
Την ίδια γοητεία έχει για το συγκρότημα και μια σατανιστική τελετή:
«666 ο αριθμός του θηρίου η Κόλαση και η φωτιά γεννήθηκαν για να απελευθερωθούν.
η τελετή άρχισε, το έργο του σατανά έγινε,απόψε γίνεται θυσία.
νιώθω να με τραβάνε οι ορδές που ψέλνουν (σατανικές ψαλμωδίες),
μοιάζουν να με υπνωτίζουν, δεν μπορώ ν' αποφύγω τα μάτια τους.
666, ο αριθμός του θηρίου, ο αριθμός για σένα και για μένα.
Έρχομαι πίσω, θα επιστρέψω,
θα καταλάβω το σώμα σου και θα σε κάνω να καείς
Έχω τη φωτιά, έχω την ισχύ
Έχω τη δύναμη να κάνω το κακό μου να πάρει το δρόμο του» (Number of the beast).
Το συγκρότημα έχει μια προτίμηση στον όρο "θηρίο". Έτσι ονόμασε μια μεγάλη περιοδεία του "το θηρίο στο δρόμο", και ένα δίσκο με συλλογή από επιτυχίες του "τα καλύτερα του θηρίου". Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Bruce Dickinson έχει γράψει και ένα βιβλίο - σενάριο για ταινία σχετικά με τη ζωή του Aleister Crowley, ο οποίος "τον σαγηνεύει". Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Crowley θεωρείται "πάπας του νεοσατανισμού" και ο μεγαλύτερος μαύρος μάγος του 20ου αιώνα. Το τάγμα του τελούσε ανθρωποθυσίες και ο ίδιος πέθανε ναρκομανής, από τους πειραματισμούς που έκανε με τα ναρκωτικά για να "διευρύνει τη συνείδησή του". Αυτοαποκαλείτο "το μεγάλο θηρίο 666" και πίστευε ότι ήταν ο Μεσσίας της "Νέας Εποχής του Ώρου"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου